www.doradztworolnicze.com

Wzrost i rozwój roślin jest tym szybszy, im wyższa zawartość próchnicy w glebie. Czym zatem jest próchnica, że jej działanie na plony jest tak istotne? Jakie są metody regulujące jej zawartość w glebie? Próchnica glebowa jest naturalną mieszaniną różnych substancji organicznych i mineralno-organicznych, gromadzących się w glebie.

Nawozy mineralne, w tym obornik, odgrywają coraz większe znaczenie nie tylko w rolnictwie ekologicznym, rolnictwie integrowanym, ale również w tradycyjnym, jako jeden z lepszych środków nawozowych.

Obecnie, w Polsce, 28% gleb użytkowanych rolniczo wykazuje odczyn bardzo kwaśny (poniżej 4,5 pH). Gleby kwaśne i bardzo kwaśne stanowią łącznie 59% użytków rolnych i dlatego w pierwszej kolejności wymagają wapnowania. Wapnowanie poza regulacją odczynu, poprawia również fizyczne właściwości gleby i sprzyja rozwojowi mikroorganizmów.

Dla jednych to tani i bardzo dobry nawóz inni podejrzewają, że może być niebezpieczny. Stosowanie osadów ściekowych w rolnictwie budzi bardzo wiele kontrowersji.

Postępująca degradacja przydatnych rolniczo gruntów stanowi coraz większy problem socjalno-przyrodniczy i zagraża bezpieczeństwu żywnościowemu rosnącej światowej populacji ludzkiej.

Nawozy sztuczne spowodowały gwałtowny wzrost światowej produkcji żywności. Lecz związane z nimi koszty środowiskowe i wpływ na zdrowie ludzkie są znaczne. Azot przedostający się z pól uprawnych do wód powierzchniowych i gruntowych przyczynia się do powstawanie ogromnych „martwych stref" w obszarach przybrzeżnych np. w Zatoce Meksykańskiej. Z kolei uwalniający się z nawożonych pól amoniak stał się głównym źródłem zanieczyszczeń powietrza.

Zabieg wapnowania oraz nawożenie składnikami naturalnymi i organicznymi (obornik, kompost) zalicza się do tzw. nawożenia podstawowego, którego celem jest polepszenie fizyko-chemicznych i biologicznych właściwości gleb, a także zwiększenie ich urodzajności.